Se ha producido un error en este gadget.

martes, 3 de enero de 2012

DESTINO

 



A túa pel foi debuxada

para tatuar a miña.

Navegamos no plasma do tempo,

dende o sutil pálpito da nada

para atoparnos.

E velaí, sucedeu o milagre

naquela tarde do verán serodio.



Recoñecémonos voraces,

coas mans sen estrear.

A túa pel envelenou a miña

e descubrimos a luz

nun amencer de papoulas

que incendiaron o sangue.



Os beizos foron auga

que rebordou en torrentes

e bebemos no manancial da abundancia

ata vencer a secura dos séculos.

Náufragos no mar dos praceres

á procura doutras dimensións

nas que seguir amándonos.



Gema, en Poemas de Amor e Cidade- 2009







fotos de flores - foto de campo de amapolas rojas 12




No hay comentarios:

Publicar un comentario