Se ha producido un error en este gadget.

sábado, 29 de octubre de 2016

A VER CANTO ME DURA

A min o outono parece que me fixo reverdecer porque despois de bastante tempo sentín desexos de entrar no patio pero atopeime con que non me deixaba.........
Comezaron a caerme algunhas follas como é propio da época pero......
Probo agora teimosamente e voila ¡¡¡¡¡¡ Que me funciona.
Seguirei intentando vir por aquí a ver se atopo alguén agora que xa imos ter GOBERNO.















imaxe de gema


viernes, 28 de octubre de 2016

REGUEIFAS NO CONGRESO

SI QUIERES PAN, MARIANO
MENOS CAÑA Y MAS GRANO.....

SI QUIERES TRIGO, AHITOR
YO TE PRESTO MI TRACTOR.....






non sei por que non me deixan incluir unha bonita imaxe que tiña




domingo, 21 de febrero de 2016

Este fermoso poema de Celso Emilio Ferreiro ten hoxe por desgraza unha ferinte actualidade; cada día se erguen máis muros e aramados nas fronteiras.

                                                 Irmaus


Camiñan ao rente moitos homes.
Non os coñezo. Sonme estranos.
Pero ti que te encontras alá lonxe,
máis alá dos desertos e dos lagos,
máis alá das sabanas e das illas,
como un irmáu che falo.
Si é túa a miña noite,
se choran os meus ollos o teu pranto,
si os nosos berros son igoales,
como un irmáu che falo.
Anque as nosas palabras sexan distintas.
e ti negro i eu branco
en tendo semellantes as feridas
como un irmáu che falo.
Por enriba de todas as fronteiras,
por enriba de montes e valados
si os nosos soños son igoales
coma a un irmáu che falo.
Común temos a Terra
común a loita ambos.
A miña mau che dou,
como un irmáu che falo.



       Celso Emilio Ferreiro.

viernes, 19 de febrero de 2016

Cantiga de cego

                            O Fustán


Quero contarvos a historia

dunha piadosa beata
que por mor dunha pelica
foi trocando nunha cabra.

Pasaba as horas pregando
axeonllada na terra
e apalpou a hipocresía
coma unha toupa cega

Cunha pelica de cabra
fíxose un fustán un día
e o que era só abrigo
convertiuse en rebeldía.

Dende que puxo o fustán
aquela humilde beata
deulle por abrir os ollos
e non puido estar calada.

O feitizo da pelica
deulle maneiras de cabra
ergue o refaixo na igresia
e predica cousas malas.

Retruca aos homes altivos 
que ao mundo desgobernan
estrando polos fogares
a desgraza e a miseria.






Ana López