Se ha producido un error en este gadget.

viernes, 5 de diciembre de 2014

Naceu Javier

Naceu Xavier, non era un soño!

non teño palabras para cantar
a tenrura e o abraio de mecelo no colo

Tímida a man aprende a agarimalo.

Os sentidos atentos recollen os acenos,
o delicado tacto da pel,
o  recendo da vida no comezo,
a clara mirada da inocencia,
os anacos de sono e de mantenza.
algún pequeno enredo...

o balbuceo espido das palabras
ao ritmo acompasado dos latidos
mentres os beizos debuxan un sorriso.


    Ana López.

jueves, 4 de diciembre de 2014

lunes, 1 de diciembre de 2014

RETORNO



Non sei por que raro pudor non expliquei antes aquí a miña desaparición. Simplemente puxen como metáfora unha imaxe.
Hoxe porque me fai ben dasafogarme , quero contar o por que:

Os meus ollos comezaron a doer dun xeito descoñecido ao querer escribir ou ler. Fun a un par de oculistas que non atopaban ninguna razón. Eu dicíalles que tiña fibromialgia e respondíanme que iso non tiña que ver.
Acabo de estar en Oviedo onde teñen un oftalmólogo especializado en enfermedades raras......
que afecten ao dolor de ollos e velaí. Aquí estou eu, con certa esperanza,  non de curación, senón de remedio.
Digo isto por se algún afectad@ o le, que sepa que lle poden axudar.
Virei ao noso patio segundo vaia podendo para atoparme coas miñas amigas.

jueves, 20 de noviembre de 2014

Bolboreta ( a Xana)

Aquí e alá
baixo a chuvia
ou a ceo descoberto
penso en ti.

Que guiará os nosos pasos 
no camiño que nos queda por andar.
Que rumbo marcará o corazón 
no milagre do tempo.

Como poido estirar máis os brazos
para que cheguen as mans a acariciarte.

Sigue cantando
ata que o sol recolla o teu alento
e veña ao meu carón na melodía da tarde.


         Ana López.

martes, 7 de octubre de 2014

Estes días descubrín a poesía inmensa do poeta catalán Joan Vinyoli que se definía a si mesmo como "un huésped inexperto de la tierra". Selecciónei este poema para plantarlle cara o medo.

                                   PAISAJE CON LOBOS


Se desliza el agua del río y no podemos bañarnos
otra vez en el mismo río. ¿Y que más da ?
Pueden relámpagos abrirnos un instante
la cerrada oscuridad y descubrirnos árboles,
puentes, paredes. Puede de un profundo silencio
surgir un sonido claro. Tocar una roca con musgo
consuela.

                       Y si el aullido de los lobos burieles,
que andan incansables, feroces, uno tras otro,
y derechos, y si el aullido de los lobos en la llanura
de la nieve blanda nos amenaza,
                                               corderos
amedrentados, nada de balar, volvámonos
buitres de cuello pelado, arañemos y devoremos el miedo.


                        JOAN VINYOLI.

lunes, 6 de octubre de 2014

Lectura na Libraría Follas Novas



Cartel anunciador do acto literario que se celebrou na Libraría Follas Novas de Santiago o pasado xoves, día 2, no que Concha Parga leu relatos do seu libro "Viaxe en círculo" editado por Galebook. O cartel está realizado sobre unha pintura de Ángela Fernández.


Dous momentos do coloquio que tivo lugar despois da lectura, na que tamén participou a autora Miryam Chepsy co seu libro "Mundos imaginados" de Araña Editorial.

viernes, 3 de octubre de 2014

Do escándalo de cada día líbranos señor !

Junto a la puerta el musgo ha crecido
               los diferentes musgos

Demasiado enraizados para quitarlos!

          De Rihaki (Li- Tai- Po )
        
                Dos Cantos de Ezra Pound.



Servirá a humidade das nosas bágoas para que sigan a medrar os diferentes mofos e se enraicen cada vez máis no sistema ?

        Ana López.

sábado, 27 de septiembre de 2014

O 4 de marzo do 2004 finaba Luisa Villalta. A millor homenaxe é lembrar a súa palabra "no deserto do tempo"

 Este é un anaco do fermoso poema :


               ESPELLO
               (forza)


Cando cada letra do meu violino escreba o teu nome
e os sonidos siderais baixen por min a cantarte
comezarás a existir 
novamente
coa inocencia cruel dos nenos azuis que carregan o ar
na destilación dos séculos
para calmar a putrefacción dos nosos corazóns malgastados.


           Luisa Villalta.                                            

martes, 23 de septiembre de 2014

PRELUDIO

Late no corazón da terra o sufocado furor
dun tempo de letargo

debruzado ao sol dun verán que se extingue.

Unha chuvia mansa agarima as follas
que desprenden as árbores.

Todo está preparado para acender a chama.


     Ana López.

BO OUTONO



Esparce octubre, al blando movimiento del sur, las hojas áureas y las rojas, y, en la caída clara de sus hojas, se lleva al infinito el pensamiento.
Qué noble paz en este alejamiento de todo; oh prado bello que deshojas tus flores; oh agua fría ya, que mojas con tu cristal estremecido el viento!
¡Encantamiento de oro! Cárcel pura, en que el cuerpo, hecho alma, se enternece, echado en el verdor de una colina!
En una decadencia de hermosura, la vida se desnuda, y resplandece la excelsitud de su verdad divina.

(Autor: Juan Ramon Jimenez)

sábado, 20 de septiembre de 2014

jueves, 18 de septiembre de 2014

miércoles, 17 de septiembre de 2014

REMATE DA FAENA DE ANA



Logo de unha terse feito co xornal, aparta o café para unha esquina como restándolle importancia,
pon a prensa encol da mesa e alísaa paseniño, como se fai coas cousas moi desexadas e no fondo, moi no fondo sen case darse unha conta, para acrecentar o desexo dos outros posibles pretendentes.
Bébe un groliño do casefríocafé, bótase unha ollada de autoafirmación arredor e quítase a chaqueta, coma unha atleta que acaba de gañar o pódium da  contracarreira.
Tira do bolso as gafas de ler, dálle a volta á presa, é como unha distinción persoal comenzar a lelo por detrás. Detense unha nas esquelas por se finou algún coñecido-a, ou ver os anos que tiña por facer comparacións das que se pode saír algo aprensiva aínda que o da morte é unha obviedade tal que ..... bueno, que máis dá.
Aos anuncios por palabras pódese botarlle un bo cacho porque aínda que non desexes mercar nada
o morbo das ofertas e demandas en cousa de sexo é excitante e ilustrativo: casada que busca joven discreto y de buena apariencia...universitaria caliente y discreta que se ofrece exclusivamente a señores casados ( dispone de TPV),estranjera de redondas caderas, pechos abundantes y técnicas
tántricas......
E unha pensa..... un cacho coa meixela apoiada na man e bebe o derradeiro grolo ......

Os pasatempos son iso, un bo pasatempo. Sudoku ( se é peado xa non o intentas porque logo o seguinte descubre a ignorancia dunha, o encrucillado en galego si porqe é case ofensivamente doado, as diferenzas que sempre falta unha, sempre......
Cando se sobrepasa  a hora do mediodía, que se supón que unha debía estar na casa preparando a comida e iso, achégase un maduro e excitante navegador de pelo branco, pantalón branco, dentadura branca, dourada pel e diche cun sorriso o moi cabrón: Señora, ya terminó con la prensa, verdad?

Si, si, ya me marchaba e aínda que non che apeteza, colles a chaqueta e vaste....

O xornal

Como todas as mañás boteime a andar paseniño cara o café. Pode parecer que levo unha vida regalada e que este costume é sempre unha actividade doada e pracenteira, pero en realidade require constancia e algunha maña.
  Hai que ir disposto a pelexar polo xornal con moitos competidores. Entras co obxetivo moi claro e miras fixamente o lugar onde se supón que debe estar...Mala sorte alguén se che adiantou.
  Decepciónado elixes unha mesa, retardas o momento de pedir o café ¿que sentido ten sen a lectura?
   A continuación ven o momento máis tenso; o olleo da presa. Cando o localices pasas a fase da vixiancia do lector. Non debes perder ningún dos seus movimentos, pasa con el as páxinas e non te impacentes se as repasa ,! hai xente así!
    En canto remate de lelo, non perdas tempo, tes que saírlle ó encontro antes de que algún avispado llo quite das máns. Pídello con amabilidade, que non te perda a ansia.
    Despois xa sosegado, volve á mesa co teu tesouro e disfruta da lectura e do café.
    É aconsellable non fixarse nas miradas do arredor, poden poñerte nervioso, quizais alguén te anda a vixiar...


      Ana López.
´ 


miércoles, 10 de septiembre de 2014

A fervenza medra...

Ir cada día á procura
dun val nunha montaña,
dunha recta na curva,
dun carreiro na estrada,
dun encontro nun adeus,
dun regreso na fuxida,
dun risco no desalento,
dun desatino no acerto,
dun porto onde arribar,
dunha ponte que cruzar,
Dun "tal vez " no desespero,
dunha man no baleiro,
dunha volta atrás no olvido,
dunha chama no centro do frío,
Dun abrazo, unha palabra
que o diga todo e non diga nada....


         Gema Bermudez  Concha Parga  Ana López



"SEXAMOS REALISTAS, PIDAMOS O IMPOSIBLE !!!"

Este berro ten xa trinta e cinco anos pero por desgraza aínda hoxe está vixente..

QUEN SE ANIMA A POÑER UN VERSO MÁIS?

sábado, 6 de septiembre de 2014

ESPERANZA



Os meus ollos cansaron quizabes
de ver pasar tantas horas.
Quizabes
de veren tanta desgracia xunta.

Pero acudirei, paseniño ao noso PATIO.

viernes, 5 de septiembre de 2014

Da man

Meu amor!

dame o mar, o sol, un horizonte
e a man para o camiño.

Dame unha praia aberta baixo o tempo
o instante sagrado da luz filtrándose nas árbores,

o marmurio do aire perdéndose nos pasos
o azul das glicinias envolvendo o mencer
a melodía de cristal da chuvia na ventá,

o debuxo na pel da esperada caricia
á beira da paixón do sol do mediodía.

Deposita nos beizos un bocado de vida.


       Ana López.

jueves, 4 de septiembre de 2014

Aquela cousa...

Es muy lejos, muy lejos de ti, donde el círculo ilumine.

           René Char.


Aquela cousa...
escuálida como a sombra da serpe
deslizábase entre as rochas 
amedrentando á xente.

        Ana López.

miércoles, 3 de septiembre de 2014

Alalá do neno pobre.


Alalá do meu neno,
meu neno pobre !
Teu pai non ten traballo
tua nai tampouco.

ailalalelo, ailalalá....


Alalá do meu neno,
meu neno pobre !
O meu peito fecundo 
darache o almorzo.

ailalalelo , ailalalá...


Alalá do meu neno,
meu neno pobre !
Tralo medo se albisca
un futuro novo.

ailalalelo, ailalalá...



        Ana López.

martes, 2 de septiembre de 2014

S.O.S.

Con ese medo de perder o posto, non existe nada, nada absolutamente que non esten decididos a facer con tal de non perdelo.

             CONFUCIO.


!Pobres de nós, agora queren rexenerar o que uns e outros dexeneraron!
Rexeneración; outra palabra secuestrada.
O que hai que rexenerar urxentemente son as palabras.

       Ana López.

viernes, 29 de agosto de 2014

A unha dama

Para el nacimiento de un niño
el mundo nunca está preparado.

        Wislava Szymborska


Non sei se algunha vez a luz serpeou
polos corredores sombríos da ambición.

Non sei o tempo que leva pechada a inocencia no soto da casa,
cando nos deixou de espantar a negrura do voo entolecido dos voitres,
porque tragamos o lixo que nos arroxa a indignidade.

Non sei que se esconde baixo a máscara branca
agazapada no Fondo da Miseria Inmutable
onde viven conspirando os deuses da soberbia

pero a min dame medo escoitala.


          Ana López.

miércoles, 27 de agosto de 2014

BALEIRO


    - Fáltame algo.  
    -  O que mamá?
Era a primeira vez que o pronunciaba en alto. Mellor dito, que se me escapaba cun salaio, diante de alguén que non fose el, o meu marido.
El non preguntaba. Sinxelamente creo que non me oía ou era coma quen oe chover.
Tanto tempo dicindo cousas que xa non se escoita, todo é sabido e rutineiro.....

- Pensei que dicías que che faltaba algo. Só faltaría, digo eu, vamos...... A estas alturas cando todo o tés resolto: os fillos criados, empregados, fóra da casa. Porque hoxe coa que cae non te vaias crer.

Agradecida debías estar por non nos ter que soportar a nós e aos nenos. Outras non poden dicir o mesmo.....

- Non, non, non quixen...
- Claro que non, eu xa me supuña aínda que a diferencia de xeracións , dígoche eu, que sempre é un atranco para entendérense os pais e os fillos. Vós cos anos volvédesvos máis egoistas, máis susceptibles, máis tiquis-miquis, non sei como dicircho.
- Xa ….
- Eu como son consciente disto xa, desque naceu a nena estoume preparando para non quedarme obsoleta como nai. Quero entendelos abertamente, de igual a igual.
- Xa.
- Iso de ter respeto aos pais só por selo, por seren maiores ….. Unha pamplina. O que pasa é que vos parece que o sabedes todo...
- Si.....
- Voume, ou axúdoche a recoller os pratos?
-Non, non, que va ¡¡¡¡¡¡¡¡¡

SINTO QUE ME FALTA ALGO.

 gema



martes, 26 de agosto de 2014

CEN ANOS





Algunas frases en imágenes hechas por mi (=


LEMBRANDO A JULIO CORTÁZAR.

" La Maga se quedaba triste, juntaba una hojita al borde de la vereda y hablaba con ella un rato, se la paseaba por la palma de la mano, la acostaba de espaldas o boca abajo, la peinaba, terminaba por quitarle la pulpa y dejar al descubierto las nervaduras, un delicado fantasma verde se iba dibujando contra su piel..."

       Julio Cortázar ( Rayuela)

lunes, 25 de agosto de 2014

Esquecemento

Chegou a noite arrastrada por ventos insaciables
a ledicia esmorecía no abismo da tristeza,

ían marchando un a un os visitantes
levando a escasa luz que penduraba da tarde.

Quedaron no salón as cadeiras vacías,

as mans acariciaban as ausencias
recollía soedades unha lúa furtiva.

Contra o tempo
chegaban os pasos mainos do esquecemento.


     Ana López.

miércoles, 20 de agosto de 2014

MEDOS

-Quen anda aí?
-O medo.
-Que queres?
-A ti.
-Eu non te chamaba.
-Porque tremías entón?
-Porque te ouvín.

     Ana lópez.

sábado, 16 de agosto de 2014

SAN ROQUE - VIVEIRO



Noite de troula onde as haxa. Subida ao monte a pé, con todo que se queira ....
Cousa que unha nunca puido disfrutar porque: que vai facer ao monte, ao monte,xa a mesma palabra o di. Una moza, quen sabe con quen, como.......¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡

ADICADO AO HOME DO CHOCOLATE

"Eu sei que o home pode ser outra cosa"

               Uxío Novoneyra.



Ás veces, sen decatarte, estás detida nunha chaira onde só se escoita o asubío inmóbil do silencio. Habitas a apariencia dunha vida cos sentimentos esmoucados. Percorres o mesmo traxecto cada día, rumiando unha nova decepción sen ver nin ouvir nada do que pasa ao teu arredor guiada polas sombras do desencanto; como se todo ocurrise detrás dun cristal opaco.
Un día unha voz escacha ese cristal cando facias cola na caixa dun supermercado.
Esperabas indiferente e impaciente para ir a ningures cando a voz destemperada da caixeira dixo:
-Fáltanvos un euro!
Diante de ti duas nenas dunhos dez anos ían sacando avergoñadas e chorosas da compra pasta, salsa de tomate , auga  (a dieta da pobreza)
De súpeto soou a voz dun home brandindo nunha man unha tableta de chocolate e na outra dous euros.
-Non lles quites nada, o euro poñoo eu!
Despois virou a mirada aos que agardábamos.
-Ninguén da cola ten fillos? Eu si.
Todos baixamos a cabeza e dalgún lugar esquecido da memoria chegou un golpe de luz que iluminou unha emoción e esgazou as tebras que nos envolvían.


         Ana López.

viernes, 15 de agosto de 2014

BOA NOITE

Sonríe :)

ARDE A NOITE



Sobre a medianoite o ceo , reflexado no mar, compuxo una imaxe máxica. Colores. círculos, choiva de bágoas ...... iluminaron e ecoaron por toda cidade. Acenderon lembranzas, promesas, desexos, esperanzas e quen sabe ...... que en quen. Foi fermoso, sen máis.

jueves, 14 de agosto de 2014

SINAIS

!COIDADIÑO COAS MAREAS; PODEN ANEGAR OS CÍCULOS ABERTOS NA AREA E DEVORARNOS DE NOVO AS GAIVOTAS!



  Ana López.

miércoles, 13 de agosto de 2014

Este texto esperanzador estaba escrito no triptico da exposición de Fernando Barbeyto López " A outra globalización"(2002) que reflexaba a experiencia nunha casa o noroeste de Londres de un conxunto de persoas de diversa procedencia e condición que tiñan en común unha forma de vivir: o repecto as liberdades por riba das fronteiras e da lingua .



"A mestizaxe cultural alimenta a ilusión dunha igualdade e unha liberdade moitas veces traiciónada.A xuventude concédenos a licencia para arriscar no camiño, para especular e soñar" 

   

ADICADO A MOU , NOVO E ILUSIONANTE POETA.

XA POUCA PALESTINA QUEDA

El respaldo de Estados Unidos a Israel no se limita sólo al campo diplomático, juega un papel muy importante en el genocidio de palestinos 
En julio, después de que se iniciara la ofensiva militar contra Gaza, el Senado de Estados Unidos aprobó la transferencia de 621.6 millones de dólares para el sistema israelí de misiles.
La vieja Europa, tan capaz de belleza y de perversidad, derrama alguna que otra lágrima mientras secretamente celebra esta jugada maestra. Porque la cacería de judíos fue siempre una costumbre europea, pero desde hace medio siglo esa deuda histórica está siendo cobrada a los palestinos, que también son semitas y que nunca fueron, ni son, antisemitas. Ellos están pagando, en sangre contante y sonante, una cuenta ajena.
 
 

O NOSO AMIGO MOU DI QUE " La Poesía Si Puede Cambiar El Mundo" PODEMOS????


Sinatura de Alberto Mouriño Mou na Feira do Libro de Coruña. En Aenea tamén pensamos que: La Poesia Si Puede Cambiar El Mundo L

martes, 5 de agosto de 2014

domingo, 3 de agosto de 2014

DE VIAXE



Atardecer en agosto. "Los atardeceres más hermosos están plagados de nubes, las historias más bonitas tienen episodios con lágrimas..." David Siles Barrera

martes, 22 de julio de 2014

Noite


   
                                                Cae a noite sobre a cidade
                                                durmen as barcas sobre o asfalto.
                                                A miña pel sobre a almofada
                                                arde nun incendio de labios espidos
                                                que copulan con gadañas de soidades.
                                                         
                                                                                                                   (Foto propia)                                                                                                                                 

martes, 15 de julio de 2014

DE VIAXE

DE VIAXE É UN CONVITE SUBLIMINAL A FACER PERCORRIDOS VIRTUAIS NESTE TEMPO DE VERÁN QE PARA ALGÚNS É DE QUITUDE. AO CONVITE ESTÁN TODOS CONVIDADOS¡¡¡¡¡¡¡¡¡


Incrible barrio de Rio.


 Una increíble vista panorámica de las favelas ubicadas en el Cerro Corá en Río de Janeiro.