Se ha producido un error en este gadget.

miércoles, 10 de abril de 2013

SARA MONTIEL

As lembranzas da nenez son moi especiais, van pola súa conta,son irreverentes e pizquiña amorais,poden facer risas dunha necrolóxica, aparecen cando lles peta e converten a realidade nunha película en tecnicolor ou nunha canción.Son así.
Velaí o que pasou onte:
A tarde non daba para moito, e eu para menos. Chovia a chuzos e non tiña impermeable para o ánimo.Estaba nun deses días "ausentes"! que carafio! estaba feita unhos zorros, nin me trataba...
Anobelárame no sofá a ver o televexo, ultimo recurso, e enton deron a nova: morrera Sara Montiel.
Sen chamar á porta apareceu o recordo con cara de felicidade; si, xa sei que soa raro pero foi así !que Deus me perdoe! e os seus tamén.
!Ai miña filla ao soar "Yira" alí que me vin coa miña amiga Elba cantando ó redor da muralla a berros aquelo que tanto nos gustaba de "cuando la suerte que es grela"; que sabe o demo que querería dicir.
Aquelo foi como se me puxeran pilas na memoria, ultimamente sempre con preguiza, e lembrei todas as cancións de Saritisima.
A tarde rematou chamando á miña amiga e cantando as dúas xuntas por teléfono algunhos versos das súas cancións e ríndonos da nosa rebeldía deses días (bueno o da rebeldía inda no nos pasou)
Ó rematar a conversa no corazón xa non chovia.
Grazas Sara Montiel.


            Ana López.

6 comentarios:

  1. Pois que relato tan chulo á conta da Saritísima que seguro te vixiaba mentres ti escribías e ela fumaba un habano, que non un cubano ....

    ResponderEliminar
  2. Unha boa maneira de rematar a tarde con esas lembranzas que volven compartidas coa compañeira de andanzas e que ademáis dan lugar a este relato, como di Gema, chulisímo!!!. Supoño que a Saritísima estaría dicindo "pero mira tú si ahora descubro que además de guapísima, artitisíma y demas isimas soy como el Cid Campeador..."

    ResponderEliminar
  3. Grazas.Por certo as dúas seguimos sen saber que é iso da "suerte que es grela" ¿algunha o sabe?

    ResponderEliminar
  4. Ai amiguiñas que poco lufardas sos:
    GRELA es sucia, mugrosa, asquerosa ... Vistes?

    ResponderEliminar
  5. Obrigada, mira que esperar máis de medio século para nos enterar,
    que cousas!
    Xa non che pregunto polo de"lufardas" porque vasme mandar a tomar ventos á farola.
    Biquiños e feliz venres.

    ResponderEliminar
  6. Vaites, vaites ¡¡¡¡¡¡¡
    Resulta que agora vou quedar eu aquí de marisabidilla.
    Coñécese que non tedes parantes argentinos nin lestes o ultimo libro de PÉREZ Reverte.
    O lufardo é o idioma arrabaleiro do porto.

    ResponderEliminar