Se ha producido un error en este gadget.

lunes, 11 de marzo de 2013

In memoria

Era un río azul de esperanza
que percorría as rúas da cidade
polos lindes dun frío amencer
solitario e de choiva.

A noite declinaba entre saloucos
no ventre cómplice da lúa,
Amador e Daniel marchaban
coa ilusión como facho
e a razón como bandeira.

A morte rondaba emboscada
no chumbo covarde das pistolas
naquela mañá de botas e de cinza.

O corazón garda o sacrificio
neste inverno de sombras e mentiras,
e perdura a sementeira de futuro
da súa xusta e xenerosa rebeldía.

                                                      Ana López.

2 comentarios:

  1. Bonito poema, de bonitas palabra, de bonita factura. IN MEMORIA.

    ResponderEliminar
  2. Tamén a túa rebeldia , miña querida Ana , é xusta e xenerosa. Sempre disposta a traducir en fermosas e sentidas palabras a denuncia honrosa e reivindicativa.
    A túa voz é testemuña da verdade.

    ResponderEliminar