Se ha producido un error en este gadget.

viernes, 7 de febrero de 2014

Obra de Ernest Descals


No verán a súa nai usaba vestidos escotados e Noelia, disimuladamente, miráballe os peitos. Quería tocalos, eran pálidos, opulentos, daban ganas de lambelos. Desde a sá  barriguiña unha voz dicíalle que non estaba ben, aos catro anos xa non podía chupar a teta. Pero éralle imposible evitalo e buscaba estratexias para non perder oportunidades de que todo contacto parecese casual. Tiña que ser dun modo delicado, coma se tratásese dun jarrón de porcelana demasiado fráxil e valioso, igual ao da avoa Inés, que somente debía mirar de lonxe....  ( Mirella S. )   
 
 

No hay comentarios:

Publicar un comentario