Se ha producido un error en este gadget.

lunes, 1 de diciembre de 2014

RETORNO



Non sei por que raro pudor non expliquei antes aquí a miña desaparición. Simplemente puxen como metáfora unha imaxe.
Hoxe porque me fai ben dasafogarme , quero contar o por que:

Os meus ollos comezaron a doer dun xeito descoñecido ao querer escribir ou ler. Fun a un par de oculistas que non atopaban ninguna razón. Eu dicíalles que tiña fibromialgia e respondíanme que iso non tiña que ver.
Acabo de estar en Oviedo onde teñen un oftalmólogo especializado en enfermedades raras......
que afecten ao dolor de ollos e velaí. Aquí estou eu, con certa esperanza,  non de curación, senón de remedio.
Digo isto por se algún afectad@ o le, que sepa que lle poden axudar.
Virei ao noso patio segundo vaia podendo para atoparme coas miñas amigas.

2 comentarios:

  1. Que alegria volverte atopar neste noso Patio!!!!!!
    E sobre todo de que a esperanza, que de seguro irase facendo, pouco a pouco, realidade aniñe no teu corazon...
    Veña, Gema, ti podes... A dor rendirase ante a tua forza e a tua vontade de buscar solucions

    ResponderEliminar