PATIO DE RECREO É UN LUGAR PARA XOGAR COA LINGUA NO MÁIS AMPLO SENTIDO DA PALABRA ...... E A LINGUA GALEGA É A MÁIS AXEITADA PARA ESES MESTERES ¡¡¡¡¡¡¡¡
martes, 26 de marzo de 2013
google
Galeano decía:
Pobres, lo que se dice pobres, son los que no tienen tiempo para perder el tiempo.
Pobres, lo que se dice pobres, son los que no tienen silencio ni pueden tenerlo.
Pobres, lo que se dice pobres, son los que tienen piernas que se han olvidado de caminar, como las alas de las gallinas que se han olvidado de volar.
Pobres, lo que se dice pobres, son los que comen basura y pagan por ella como si fuera comida.
Pobres, lo que se dice pobres, son los que tienen el derecho de respirar mierda, como si fuera aire, sin pagar nada por ella.
Pobres, lo que se dice pobres, son los que no tienen más que la libertad de elegir entre uno y otro canal de televisión.
Pobres, lo que se dice pobres, son los que viven dramas pasionales con las máquinas.
Pobres, lo que se dice pobres, son los que son siempre muchos y están siempre solos.
Pobres, lo que se dice pobres, son los que no saben que son pobres.
lunes, 25 de marzo de 2013
domingo, 24 de marzo de 2013
EL CUCO
Aquel año oyó el cuco a principios de abril.
Tal vez, porque estaba inquieto,
tal vez, por esa manía de ordenar el caos,
quiso adivinar en qué notas cantaba.
La tarde siguiente, allí estaba en el bosque,Tal vez, porque estaba inquieto,
tal vez, por esa manía de ordenar el caos,
quiso adivinar en qué notas cantaba.
con un diapasón, esperando.
Al rato, lo escuchó.
El diapasón no mentía:
Si-Sol eran las notas del cuco.
El descubrimiento se supo en todas partes.
todos querían probar si de verdad el cuco
cantaba en esas notas.
Pero, los resultados no coincidían.
Cada uno decía su verdad.
Algunos que eran Fa-Re, otros Mi-Do.
No se ponían de acuerdo.
Mientras tanto, el cuco seguía cantando en el bosque.
Ni Si-Sol, ni Fa-Re, ni Mi-Do.
Como hace mil años
cantaba: Cucú, cucú.
Kirme Uribe
viernes, 22 de marzo de 2013
DIA MUNDIAL DA AUGA
H2O
7O % de meu
partícula divina
seme da terra
bágoa nos ollos
pinga de orballo
mar
río
vida ...
gema, 22-03-13
jueves, 21 de marzo de 2013
Día internacional da poesía
«La poesía es una de las expresiones más puras de la libertad de la lengua. Es un elemento constitutivo de la identidad de los pueblos; encarna la energía creativa de la cultura en su facultad de renovarse sin cesar.»Irina Bokova, Directora General de la UNESCO
El amor está en lo que tendemos...
El amor está en lo que tendemos
(puentes, palabras ).
(puentes, palabras ).
El amor está en todo lo que izamos
(risas, banderas).
(risas, banderas).
Y en lo que combatimos
(noche, vacío)
por verdadero amor.
(noche, vacío)
por verdadero amor.
El amor está en cuanto levantamos
(torres, promesas).
(torres, promesas).
En cuanto recogemos y sembramos
(hijos, futuro).
(hijos, futuro).
Y en las ruinas de lo que abatimos
(desposesión, mentira)
por verdadero amor.
(desposesión, mentira)
por verdadero amor.
José Ángel Valente "Breve son" 1968
DIA INTERNACIÓNAL DA POESÍA
No camiño
Dende o ventre materno
brincando
reptando
gabeando
voando algunhas veces,
esquivando as pedras
aproximándonos
alonxándonos
sen deternos.
Vertemos os días gota a gota
abrindo canles dende a nenez
na corrente inesgotable das emocións.
por camiños cortados
encrucilladas perigosas
pontes derrubadas
horas maniatadas
mañás espidas
pasos paralizados
silenzos.
Seguimos ao berro inaudible da distancia
dispersándonos na ledicia
afundíndonos na pena.
Seguimos a ese Hamelin que levamos dentro
nas tardes aletargados do destino
coa ilusión renovada no camiño.
Ana López.
Dende o ventre materno
brincando
reptando
gabeando
voando algunhas veces,
esquivando as pedras
aproximándonos
alonxándonos
sen deternos.
Vertemos os días gota a gota
abrindo canles dende a nenez
na corrente inesgotable das emocións.
por camiños cortados
encrucilladas perigosas
pontes derrubadas
horas maniatadas
mañás espidas
pasos paralizados
silenzos.
Seguimos ao berro inaudible da distancia
dispersándonos na ledicia
afundíndonos na pena.
Seguimos a ese Hamelin que levamos dentro
nas tardes aletargados do destino
coa ilusión renovada no camiño.
Ana López.
miércoles, 20 de marzo de 2013
ANIMACIÓN Á ESCRITURA- MINI PARA A MAN DA NENA
Despois
do tórrido día de praia, achegaba a manciña ao vidro do coche polo
que esvaraban os gotarróns da tronada.
A
avoa Adela léralle un día a palma da man e díxolle:
Desta
man han saír palabras do corazón.
Non
entendeu nada mais nunca o esqueceu.
Agora,
agarra un lápis e o seu maior desexo é que o corazón lle dite as
palabras que dixera a avoa.
Gema,
20-03-13
martes, 19 de marzo de 2013
DÚO DE LUXO
EVA VEIGA - XOÁN ABELEIRA
Foi un luxo os que onte tivemos o pracer de asistir, na UNED, ao encontro con estes dous grandes poetas da nosa Lingua.
Máis ca luxo, case, " experiencia relixiosa": Derraman sabedoría profunda da palabra e o seu uso,
poesía depurada ata niveles sublimes, sensibles, sinxelos, próximos, auténticos. Os seus poemas abrollan desde o fondo coñecemento do ser e a consciencia.
Unha fachenda para todos os que amamos o idioma a poesía e a mística do íntimo.
Nai, o primeiro paso
parten as naves e hei de ir Tardou toda a súa vida
ata que os dedos do soño cesen En se atrever a dalo
de tecer as augas.
Eva V. E cando ao fin foi quen
Decatouse de que a perdera
Barrenando no xeito
Matinando na meta.
Xoán Abeleira
lunes, 18 de marzo de 2013
Animación á escritura
!Miña rula!
Antes de que te vaias debería tecerche unhas luvas rosas para que as mans non sintan a friaxe da saraiba, un xersei azul para que leves contigo o abrazo cálido do ceo, unha bufanda laranxa e amarela como os raios do sol para que te enchan de bicos a cariña, e unha manta de amor que te agarime cada día.
E xa ves !miña rula ! perdo o tempo facendo esta inútil e feble rede coas palabras.
Ana López.
Antes de que te vaias debería tecerche unhas luvas rosas para que as mans non sintan a friaxe da saraiba, un xersei azul para que leves contigo o abrazo cálido do ceo, unha bufanda laranxa e amarela como os raios do sol para que te enchan de bicos a cariña, e unha manta de amor que te agarime cada día.
E xa ves !miña rula ! perdo o tempo facendo esta inútil e feble rede coas palabras.
Ana López.
domingo, 17 de marzo de 2013
ELVIS EL PINGÜINO
CORTO REALIZADO POR GERMÁN, FILLO DE NAI ARTISTA , COMPAÑEIRA DE PATIO.
Consellos: baixar o volume da música do PATIO para escoitar a do corto.
Despois das credenciais hai algo máis.
Pabéns nai de fillo. A arte vai no sangue.
http://youtu.be/WCUEyBzA4Bs
Consellos: baixar o volume da música do PATIO para escoitar a do corto.
Despois das credenciais hai algo máis.
Pabéns nai de fillo. A arte vai no sangue.
http://youtu.be/WCUEyBzA4Bs
Suscribirse a:
Entradas (Atom)


