DE VIAXE

Paisaxe suiza no verán

DE VIAXE

QUEREMOS VER PAISAXES INCRIBLES

NON TEMOS UBICACIÓN ..... PRECISAMOS AXUDAS ¡¡¡¡¡¡

DE VIAXE

Casares - Málaga

DE VIAXE


SABE ALGUÉN ONDE VÉN
CADRANDO ISTO?





DE VIAXE

Ubicación: sureste de Guangxi, China 

TEMPO DE CEREIXAS

DE VIAXE

Colinas de chocolate en Filipinas

DE VIAXE

Ordesa e Monte Perdido

Amei a mar de Vigo.
Amei a luz que modifica a doctrina dos astros
a total curvatura que da unidade ás formas
cando a badía nace cada mañá
e ti agardabas.
Foi o móvil primeiro.
Amei o espacio único
cando decrece a chuvia pola banda da Guía
e a mar indefinida —paráfrasis celeste—-
pode entregar a luz.
Amei o reino onde as aves inician unha curva
do norde.
Amei os días indecisos. Había un río inmóvil.
Aínda ausencia implacable escribía
nunha letra miuda a nosa historia
e pechamos nun códice as derradeiras páxinas
do amor. Opera omnia.
Agora contemplamos a mar de Vigo xuntos.
Vemos caer a noite nun equilibrio ingrávido
e escoitamos a última sinfonía do crepúsculo nas avenidas
interiores dun xardín en penumbra.
Ben sei que ficarei neste sosego para sempre.
Mentres cruzamos pórticos transparentes
pontes iluminadas
espacios sucesivos
chegan coma mensaxe as horas extinguidas
no axioma da existencia.
Ben sei que ficarei neste sosego inda despois
da norte.

Luz Pozo

O LUME

GÁRDAME LUME DE SAN XOÁN
QUE NON ME ROIA NIN COBRA NIN CAN

SOLSTICIO DE VERÁN 2014 - PORTA DE LUZ

O PORTIÑO - A CORUÑA

BO COMEZO

" Ningún home é máis ca outro
se non fai máis ca outro ".
Cervantes.

RESERVA AGORA A TÙA PRAZA

PARA O ANO QUE VÉN

VACACIÓNS NO PATIO

!Arriba o ánimo! O sol trenzou para nós un cestiño de alentos.

A serra

Somos fillos dun tempo indomable.

Aprendemos a ler as sombras dos charcos,
pateamos os carreiros en todas direccións
afastados dos pasos sometidos dos conventos.

Medramos trenzando as mazorcas do millo,
cabalgamos as xestas,
compartimos larpeiradas cos gatos
ao carón da lareira.

Non precisamos luvas ni sombreiros
estamos afeitos a invernía.

Nalgún lugar de nós arde o desexo
de vivir cada amencer

na luz que no alto da serra alumea.


         Ana López.

!FELIZ VERÁN!

Cuando un Amigo se va...!!

ANTONIO, AMIGO

Foise Antonio
deitarse co sol no colo do horizonte.
 silandeiro coma sempre,
como vén a primavera.
Paseniño, coma sempre,
como se van as anduriñas
rozando o azul coas ás.

Agarimo orfo

Y aunque tu no has de verlas,
Para hablar con tu ausencia

Estas líneas escribo,
Únicamente para estar contigo.

             Luis Cernuda.



Para Antonio, sempre na memoria.


Sempre haberá un tempo que leve o teu nome,

o sosegado compás do teu andar pousado
a cálida mirada atemperando as sombras
a aperta dun outono que chegaba

cando a vida estreaba sorrisos
e os versos debullaban as palabras.

Sempre quedará o teu pan
na extremada mesa da ausencia,
na cunca un tépedo café
coa cullerada xusta da luz dunha mañá.

Gardará a memoria un agarimo orfo
da derradeira aperta que nos quedou por dar,

e un contraluz de nubes violetas
daquela tarde na que a lúa madrugara.


         Ana López.

Encrucillada

Lonxe do lugar da partida
pouco trocou aquela nena

ainda que pasaran tantas cousas!

Segue a enredar o van da misma música
e xira coa misma intensidade
ó redor das árbores sen follas
e dos paxaros sen canto

unha e outra vez!

Coñece os recunchos da sombra
as rúas da desolación
e a lousa do silencio

rexeitou hai tempo os cantos das sereas.

Perdeu o camiño na encrucillada
do candor coa incerteza.



    Ana López.