ABRE O DÍA
trae a mañá calma
o corpo espreguízase lento
no espazo claro desta hora
agardan as farolas das noites escuras
o relevo do sol para anchear o tempo
o pulo do corazón acompasa
a serenidade da palabra
inda nos queda o canto
todo é hoxe eterno.
Ana López.
PATIO DE RECREO É UN LUGAR PARA XOGAR COA LINGUA NO MÁIS AMPLO SENTIDO DA PALABRA ...... E A LINGUA GALEGA É A MÁIS AXEITADA PARA ESES MESTERES ¡¡¡¡¡¡¡¡
lunes, 6 de mayo de 2013
domingo, 5 de mayo de 2013
LIÑAS
Na escola aprendiamos moitas cousas que daquela non sabiamos. A memoria traballábase polo miúdo e terían que pasar moitos anos para sacarlle proveito a aquelas leccións.
¿ Que me decides das matemáticas? Hoxe en día que farían os nosos políticos sen saber restar:
!Saca aquí e saca alí!
Tamen se dí que son uns artistas na papiroflexia e que fan uns sobres estupendos.
Deberían pensar en non suprimir as materias da arte, non se sabe cando che poden axudar.
Pero na escola o meu era o das liñas :
recta, curva, quebrada e ondulada.
Son a millor definición dos camiños da vida.
Hai quen vive rectamente. Son os guieiros. Antes tiñan moito prestixio pero hoxe en día estan moi devaluados.
Despois están os que se deslizan polas curvas; ascenden e descenden ate que comenzan a declinar. Tanto unha cousa como a outra lle son alleas. Cando fican non volven a erguerse.
Os triunfadores hoxe son os ondulados. Herdaron os movementos dos reptiles; sinuosos e invisibles. Máis móvense que diría aquel.
E ó final os dificiles, insociables e incontralables quebrados.Son moi turróns, van de zoupada en zoupada ate a zoupada final. Caen milleiros de veces, a maioría por causas que non lles van nin lles veñen.
Son unha nota discordante na melodía
pero necesaria.
Ana López.
¿ Que me decides das matemáticas? Hoxe en día que farían os nosos políticos sen saber restar:
!Saca aquí e saca alí!
Tamen se dí que son uns artistas na papiroflexia e que fan uns sobres estupendos.
Deberían pensar en non suprimir as materias da arte, non se sabe cando che poden axudar.
Pero na escola o meu era o das liñas :
recta, curva, quebrada e ondulada.
Son a millor definición dos camiños da vida.
Hai quen vive rectamente. Son os guieiros. Antes tiñan moito prestixio pero hoxe en día estan moi devaluados.
Despois están os que se deslizan polas curvas; ascenden e descenden ate que comenzan a declinar. Tanto unha cousa como a outra lle son alleas. Cando fican non volven a erguerse.
Os triunfadores hoxe son os ondulados. Herdaron os movementos dos reptiles; sinuosos e invisibles. Máis móvense que diría aquel.
E ó final os dificiles, insociables e incontralables quebrados.Son moi turróns, van de zoupada en zoupada ate a zoupada final. Caen milleiros de veces, a maioría por causas que non lles van nin lles veñen.
Son unha nota discordante na melodía
pero necesaria.
Ana López.
sábado, 4 de mayo de 2013
Una extraña pareja
- Pero es que yo te quiero y quiero pasar el resto de mi vida a tu lado.
- Ya sabes que yo también, cariño, pero debemos madurarlo. Tus padres y los míos son demasiado mojigatos y debemos prepararlos.
- Pues a mí me da igual lo que piensen nuestros padres. ¡Si nos quieren deberán aceptarnos como somos! ¡Al fin y al cabo, hasta los matrimonios entre homosexuales están ya legalizados! Además, incluso tenemos ventajas si un día decidimos adoptar un bebé: nuestro hijo no tendrá problemas con los demás.
- Lo sé, lo sé, pero tienes que admitir que somos un caso muy particular. No somos una pareja demasiado convencional.
- ¿Y qué? A lo mejor hay muchos casos como el nuestro. Hasta podrían salir del armario cuando nos casemos.
- No sé, cariño, no sé. Pese a que somos una pareja ideal, yo muy viril y tú con mucha feminidad, me da miedo.
- Ya sabes que yo también, cariño, pero debemos madurarlo. Tus padres y los míos son demasiado mojigatos y debemos prepararlos.
- Pues a mí me da igual lo que piensen nuestros padres. ¡Si nos quieren deberán aceptarnos como somos! ¡Al fin y al cabo, hasta los matrimonios entre homosexuales están ya legalizados! Además, incluso tenemos ventajas si un día decidimos adoptar un bebé: nuestro hijo no tendrá problemas con los demás.
- Lo sé, lo sé, pero tienes que admitir que somos un caso muy particular. No somos una pareja demasiado convencional.
- ¿Y qué? A lo mejor hay muchos casos como el nuestro. Hasta podrían salir del armario cuando nos casemos.
- No sé, cariño, no sé. Pese a que somos una pareja ideal, yo muy viril y tú con mucha feminidad, me da miedo.
viernes, 3 de mayo de 2013
DÍA DA PRENSA
! POR UNHA PRENSA INDEPENDENTE!
" LA ENREDADERA NO LLEGA MÁS ARRIBA QUE LOS ÁRBOLES QUE LA SOSTIENEN "
(Discurso del Método)
" LA ENREDADERA NO LLEGA MÁS ARRIBA QUE LOS ÁRBOLES QUE LA SOSTIENEN "
(Discurso del Método)
jueves, 2 de mayo de 2013
Cantigas para os maios
Maio mansiño Polo maio verde
maio largueiro polo verde maio
gárdame un soño nas roseiras novas
no teu mantelo. prenden os abrazos.
Ana López
maio largueiro polo verde maio
gárdame un soño nas roseiras novas
no teu mantelo. prenden os abrazos.
Ana López
O MAlO
Aquí ven o maio
de frores cuberto...
puxéronse á porta
cantándome os nenos;
i os puchos furados
pra min estendendo,
pedíronme crocas
dos meus castiñeiros.
Pasai, rapaciños,
calados e quedos,
que o que é polo de hoxe
que darvos non teño.
Eu sónvo-lo probe
do pobo gallego:
¡Pra min non hai maio,
pra min sempre é inverno!...
Cando eu me atopare
de donos liberto
i o pan non me quiten
trabucos e préstemos,
e como os do abade
frorezan meus eidos,
chegado habrá estonces
o maio que eu quero.
¿Queredes castañas
dos meus castiñeiros?...
Cantádeme un maio
sin bruxas nin demos;
un maio sin segas,
usuras nin preitos,
sin quintas, nin portas,
nin foros, nin cregos.
Curros Enríquez
Por se algún visitante non o soubera: OS MAIOS, celebración ancestral galega de culto á terra e os seus produtos, ata que a igrexa católica a cristianou, como non, cambiandoa pola celebración da santa cruz.
miércoles, 1 de mayo de 2013
QUE POUCO VALEN OS EXEMPLOS DAS AVOAS ..... ¡¡¡¡¡¡
Chegou a neta á casa dicindo que tiña unha amiga no cole que se apelidaba Viejitas Patitas.
Aquilo deu que pensar pois por moitas voltas que deras non variaban os apelidos.
Ata que por fin se averigüou qu en realidade era Bellas Pernas .......
Que iso lle pase a outra avoa vale ...... pero rediós, a unha féndeselle o corazón de ira e risa.

Aquilo deu que pensar pois por moitas voltas que deras non variaban os apelidos.
Ata que por fin se averigüou qu en realidade era Bellas Pernas .......
Que iso lle pase a outra avoa vale ...... pero rediós, a unha féndeselle o corazón de ira e risa.
MAIO LONGO
Maio longo... maio longo,
todo cuberto de rosas,
para algúns telas de morte;
para outros telas de vodas.
Maio longo, maio longo,
fuches curto para min:
veu contigo a miña dicha,
volveu contigo a fuxir.
Rosalía.
todo cuberto de rosas,
para algúns telas de morte;
para outros telas de vodas.
Maio longo, maio longo,
fuches curto para min:
veu contigo a miña dicha,
volveu contigo a fuxir.
Rosalía.
martes, 30 de abril de 2013
1º de MAIO
Académicos
mestres
sabios
mentes privilixiadas
poetas de espiritus brancos;
quen me presta unha figura literaria
para non desbordar o verso
facer grande a palabra
e petar nas conciencias?
Como podo fuxir con "estilo"
deste aire abafante da crecida da naúsea?
Que alguén me preste unha metáfora
para poder vivir nesta cloaca!
Como se pode falar de forma literaria
de máis de seis millóns de golpes
de máis de seis millóns de bagoas
de máis de seis millóns de vidas destragadas?
Como se pode fundir o ferro coas palabras?
Ana López.
mestres
sabios
mentes privilixiadas
poetas de espiritus brancos;
quen me presta unha figura literaria
para non desbordar o verso
facer grande a palabra
e petar nas conciencias?
Como podo fuxir con "estilo"
deste aire abafante da crecida da naúsea?
Que alguén me preste unha metáfora
para poder vivir nesta cloaca!
Como se pode falar de forma literaria
de máis de seis millóns de golpes
de máis de seis millóns de bagoas
de máis de seis millóns de vidas destragadas?
Como se pode fundir o ferro coas palabras?
Ana López.
DESAFÍO A LA VEJEZ
Cuando yo llegue a vieja
-si es que llego-
y me mire al espejo
y me cuente las arrugas
como una delicada orografía
de distendida piel.
Cuando pueda contar las marcas
que han dejado las lágrimas
y las preocupaciones,
y ya mi cuerpo responda despacio
a mis deseos,
cuando vea mi vida envuelta
en venas azules,
en profundas ojeras,
y suelte blanca mi cabellera
para dormirme temprano
-como corresponde-
cuando vengan mis nietos
a sentarse sobre mis rodillas
enmohecidas por el paso de muchos inviernos,
sé que todavía mi corazón
estará -rebelde- tictaqueando
y las dudas y los anchos horizontes
también saludarán
mis mañanas.
Gioconda belli
-si es que llego-
y me mire al espejo
y me cuente las arrugas
como una delicada orografía
de distendida piel.
Cuando pueda contar las marcas
que han dejado las lágrimas
y las preocupaciones,
y ya mi cuerpo responda despacio
a mis deseos,
cuando vea mi vida envuelta
en venas azules,
en profundas ojeras,
y suelte blanca mi cabellera
para dormirme temprano
-como corresponde-
cuando vengan mis nietos
a sentarse sobre mis rodillas
enmohecidas por el paso de muchos inviernos,
sé que todavía mi corazón
estará -rebelde- tictaqueando
y las dudas y los anchos horizontes
también saludarán
mis mañanas.
Gioconda belli
lunes, 29 de abril de 2013
Animación á escritura
Abrente
Abrente no mar
branca escuma de alentos
na luz anovada da mañá.
Na liña do horizonte
un faro extraviado
nun océano de azuis
rompe a noite.
Ana López.
Abrente no mar
branca escuma de alentos
na luz anovada da mañá.
Na liña do horizonte
un faro extraviado
nun océano de azuis
rompe a noite.
Ana López.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)


