Se ha producido un error en este gadget.

sábado, 27 de septiembre de 2014

O 4 de marzo do 2004 finaba Luisa Villalta. A millor homenaxe é lembrar a súa palabra "no deserto do tempo"

 Este é un anaco do fermoso poema :


               ESPELLO
               (forza)


Cando cada letra do meu violino escreba o teu nome
e os sonidos siderais baixen por min a cantarte
comezarás a existir 
novamente
coa inocencia cruel dos nenos azuis que carregan o ar
na destilación dos séculos
para calmar a putrefacción dos nosos corazóns malgastados.


           Luisa Villalta.                                            

No hay comentarios:

Publicar un comentario